Joyce ging van de dierenwinkel naar de techniek
Gepubliceerd op 01-10-2026
Joyce (33) werkte jarenlang in dierenwinkels totdat ze besloot de sprong naar de techniek te maken. Nu bouwt ze besturingspanelen bij Applitech, de kast vol bedrading die machines, installaties of gebouwen aanstuurt en regelt. We spraken haar over hoe dat proces verliep.
Ze dacht al veel langer aan die overstap. Wat haar tegenhield was niet de vraag of ze het leuk zou vinden.
"Ik heb vaker gedacht om de techniek in te gaan. Alleen het was voor mij meer van: waar begin je, wat zijn de opties en hoe zit het met opleidingen? Want je moet natuurlijk een hoop vakkennis hebben."
Dat is het punt waarop de meeste vrouwen afhaken. Je ziet een vacature, er staat misschien een opleidingseis in die jij niet hebt, en daarmee is het klaar voordat het begonnen is. Super zonde, want grote kans dat jij genoeg kwaliteiten hebt waar geen papiertje aan gekoppeld is.
Het eerste gesprek
Joyce merkte al tijdens haar eerste contact met Women in Technics dat die aanname niet klopt. Je hebt die vooropleiding en die voorkennis niet nodig om een ingang te vinden, zegt ze zelf.
Zo zit het traject ook in elkaar. Je wordt opgeleid terwijl je werkt, je haalt een erkend diploma en je krijgt vanaf de eerste dag salaris. De vakkennis waarvan je denkt dat je die vooraf moet hebben, is helemaal niet nodig. Je krijgt alles wat je nodig hebt tijdens een bootcamp met andere vrouwen.
Je doet het niet alleen
Joyce vertelt ons dat ze het proces zekerder in is gegaan omdat er iemand van Women in Technics achter haar stond. En niet alleen voor vragen over het werk. Als er privé iets speelt kan ze daar ook terecht, om dingen te regelen of te bespreken, of gewoon voor een luisterend oor.
En die betrokkenheid stopte niet toen ze eenmaal bij Applitech aan de slag was. We hielden nauw contact met haar en met haar werkgever, en treden op als tussenpersoon. Loopt Joyce ergens tegenaan, dan kan er overleg plaatsvinden met haar leidinggevende, of andersom, dat er iets naar haar wordt teruggekoppeld.
Dat helpt op momenten die je zelf lastig kunt inschatten. Je bent ergens nieuw, je bent misschien de enige vrouw op de vloer, en er gebeurt iets waarvan je niet weet hoe je moet reageren. Als iemand van Women in Technics met je mee kan denken, hoef je niet in je eentje uit te zoeken hoe je het beste met de situatie om kunt gaan.
Wat Joyce verraste
Van tevoren had ze het idee dat de techniek een vrij harde mannenwereld zou zijn. Dat viel enorm mee. Wat haar het meest verbaasde is hoe leuk en dynamisch het werk is, en hoe prettig de sfeer op de werkvloer. De mannen staan gewoon paraat om haar te helpen, ook op persoonlijk vlak.
Hoe ze wist dat het goed zat
Niet tijdens een beoordelingsgesprek en niet toen ze haar opleiding haalde, maar op een doordeweekse avond thuis.
"Het moment dat ik merkte dat ik goed op mijn plek zat, was toen ik 's avonds thuiskwam en alweer zin had om de volgende dag te werken. Vroeg opstaan is nooit mijn forte geweest. Maar ik sta met weinig moeite om 7 uur op de werkvloer."
Is dat niet één van de beste graadmeters? Je weet zelf hoe het voelt als je ’s avonds al tegen morgen opziet.
Wil jij, net als Joyce, eerst eens kennismaken om jouw mogelijkheden te bespreken? Laat van je horen!
Geschreven door:
